Μαφάλντα η ηρωίδα μου
Εξήντα χρόνια μετά, το 2024, ο γαλλικός εκδοτικός οίκος Glenat, θέλοντας να αποδώσει έναν φόρο τιμής στην ηρωίδα του Quino, θα κυκλοφορήσει μια ξεχωριστή ανθολογία, από μια ομάδα γυναικών δημιουργών. Εδώ και εξήντα χρόνια, η Μαφάλντα ερμηνεύει τον κόσμο μέσα από τα παιδικά της μάτια! Με αθωότητα, δεν έπαψε ποτέ να αποκαλύπτει τις αδικίες και να επισημαίνει τα παράδοξα των κοινωνιών μας. Επαναστάτρια, οξυδερκής παρατηρητής και ελαφρώς ιδεαλίστρια, αυτή η αντιεξουσιαστική και φεμινιστική φιγούρα έχει αφήσει το στίγμα της σε γενιές αναγνωστών και συνεχίζει να εμπνέει. Σαν μια γιορτή για τα γενέθλια της νεαρής ηρωίδας, που δεν έχει γεράσει καθόλου, η ομάδα αυτήν γυναικών δημιουργών της απονέμει ένα ξεχωριστό αφιέρωμα μέσα από ένα πρωτότυπη και εξαιρετική ανθολογία.
Τι θα γινόταν αν η Μαφάλντα μεταφερόταν στην εποχή μας, τι θα έλεγε για την κατάσταση του πλανήτη και τις δυσλειτουργίες του, για τις οικιακές εργασίες, για την ισότητα ανδρών-γυναικών, για τη φτώχεια, για την κατάσταση των ζώων ή ακόμα και για τους πολιτικούς μας; Η κάθε δημιουργός πήρε την Μαφάλντα, την έκανε δική της, με το τελείως προσωπικό σχεδιαστικό στυλ της. Έχοντας την απόλυτη ελευθερία να την αποτυπώσουν με τον τρόπο τους, σε μικρές ή μεγαλύτερες ιστορίες, η Μαφάλντα μας επανασυστήνεται. Αυτή τη φορά μέσα από τις δικές της ερωτήσεις, αναγνωρίζουμε και τους προβληματισμούς των δημιουργών, αλλά και γενικότερα της σύγχρονης κοινωνίας.
H ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΔΑ LUCIA SANCHEZ του ντοκιμαντέρ «Mafalda, reviens!», μια σειρά 4 επεισοδίων που αναζητά πώς και γιατί η Μαφάλντα κατάφερε να επηρεάσει τον κόσμο γύρω της, η Lucia Sanchez αναφέρει σε μια ξεχωριστή εισαγωγή του βιβλίου:
«…Ο κόσμος έχει αλλάξει πολύ απ’ όταν γεννήθηκες, μας φαίνεται ακόμα πιο άδικος, βίαιος και περίπλοκος. Ωστόσο, θα χαιρόσουν να μάθεις πως εν έτει 2024, δεν έχεις απλά αναγνώστες, αλλά χιλιάδες θαυμαστές σ’ ολόκληρο τον πλανήτη. Είσαι μια ηρωίδα. Δημοφιλής και διακεκριμένη. Διεθνής. Πάντα ανεπανάληπτη και τόσο εμπνευσμένη. Η ανάγνωσή σου μας παρηγορεί. Θα θέλαμε να σ’ έχουμε ξανά κοντά μας. Οπότε, διασκεδάζουμε με το να σε φανταζόμαστε στο σήμερα… Όταν σε διάβαζα, με εντυπωσίαζες. Ήσουν το παιδί που ήθελα να είμαι. Ήθελα να είμαι ικανή να θέτω τις ίδιες ερωτήσεις που έθετες εσύ στους ενήλικες: εσείς είστε καλός, κύριε; Εσείς είστε καλή, κυρία; Γιατί υπάρχουν φτωχοί; Γιατί η ανθρωπότητα λειτουργεί τόσο χάλια; Μαφάλντα, πολυαγαπημένη μου, ξεπέρασες τον χρόνο και τα σύνορα…. Σήμερα, μας λείπεις. Είσαι 60 χρονών, μα είμαι σίγουρη πως δεν σκέφτεσαι σαν ηλικιωμένη. Θα αναρωτιέσαι δίχως άλλο τι καταφέραμε μέσα σ’ όλα αυτά τα χρόνια… Τι συνέβη και προχωρήσαμε τόσο λίγο; Έτσι ώστε πολλές από τις επιθυμίες σου να είναι ακόμη και σήμερα όνειρα κι όχι πραγματικότητα; Σήμερα, όμως, είναι τα γενέθλιά σου. Και θέλω να τα γιορτάσω, έχοντας τη χαρά να κάνω κάποιον που δεν σε ξέρει να σε ανακαλύψει. Διότι αυτές οι ατελείωτες ώρες που περνούν με την ανάγνωσή σου θα σημαδέψουν τη ζωή του, όπως σημάδεψαν τη δική μας, θα διαποτίσουν την προσωπικότητά του κι αναμφίβολα θα επηρεάσουν ορισμένες επιλογές της ύπαρξής του…».
